Zomerhitjes
Elk jaar gaat het hetzelfde, in de pre-komkommertijd moet alvast voorspeld worden wat dé zomerhit van het jaar gaat worden. Van de Macarena en de Ketchup-song naar de boeken van Stieg Larsson, Nicci French, Giordano en Ammaniti of wie weet, dit jaar Murakami? Er zijn niet veel regels voor een zomerhit, maar volgens mij geldt wel dat we 1. het liefst boeken uit het buitenland lezen, 2. het liefst romans lezen, 3. met een duidelijke structuur en lekker toegankelijk (zie The Ketchup song). Exotische namen en locaties: graag! Spanning en sentiment: graag! Een beetje hype is nodig, vlak voor de vakantie het liefst. Tatiana de Rosnay scoort goed dit jaar, maar ook Een keukenmeidenroman. Vrouwenboeken, zouden sommige mensen zeggen.
Vorig jaar nam ik ook zo’n stapeltje licht verteerbaar mee: Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje, de ‘priemgetallen‘ van Paolo Giordano en Caesarion van Tommy Wieringa. (Mannenboeken?) Caesarion vond ik heerlijk, verder had ik vooral het probleem dat ik de stapel heel snel uit had. Ik wil helemaal geen luchtig leesvoer, juist niet in de vakantie als ik eindelijk tijd heb om te lezen. Dus vandaag stond ik in de boekwinkel, ik probeerde me door de titels op de bestseller-tafels te laten verleiden, maar dat ging niet lukken. Te veel van hetzelfde. Er lag niet één nieuw boek dat ik graag wilde hebben.
Dus, wat dan wel? Het werd Rob Wijnberg: Nietzsche en Kant lezen de krant. De kersverse hoofdredacteur van nrc.next koppelde in dit boek filosofie aan actuele zaken in de samenleving. Fijn, daar kan ik even op doorkauwen. Bij de kassa werd ik toch weer verleid door de verhalenbundel Stervensuur met acht ‘literaire thrillerverhalen’. Klinkt als een zomerhit, maar ik werd vooral verleid door de auteursnamen op de cover: Manon Uphoff, Wanda Reisel, Christiaan Weijts, Saskia de Coster…
Thuis vul ik m’n vakantiepakket maar aan met wat klassiekers uit de bieb (Atonement van Ian McEwan en Ransom van Jay McInerney) en misschien nog het een en ander uit de stapel ‘pas aangeschaft, nog niet gelezen’ (Hemelse golven van Pearl Abraham, misschien nog deel 2 van de bio van Reve of Schrijvende vrouwen?). Dit moet genoeg zijn. Toch? Volgens mij gaan de aankopen vlak voor de zomer maar om één reden omhoog: uit angst om alle tijd en een heerlijke ligstoel te hebben en dan zonder leesvoer te zitten. Ik weet dat ik niet de enige op de wereld ben die dat heel, heel erg eng vindt.
Nog geen trackbacks